1 2 3 4 5

U bent hier

Hulde

Dames en heren,
Met uw titels, in uw ambten en hoedanigheden,
Beste sympathisanten,

Vandaag herdenken wij de ‘Slag aan de Molen’ die precies 100 jaar geleden in Rotselaar heeft plaatsgevonden.

In deze vroege ochtenduren, voelen wij ons eens te meer verwant met de vele mannen die hier hun laatste rustplaats kregen op het veld van eer. Op 12 september 1914 voelden ze   – net als wij nu –   de dauw, op het groene gras.

Ze zagen de zon opkomen, als de belofte van een nieuwe dag in een jong leven.  Voor velen herdenkingsweekend_slag_ad_molen_046.jpgvan hen, was het de laatste ochtend dat ze mochten ontwaken. Voor velen van hen werd het die dag eeuwig nacht.

Honderd jaar later komen wij naar hier: om dank te zeggen en ons de prijs van de oorlog te herinneren.

De organisatie vindt het belangrijk dat we het programma vandaag starten met een bezoek aan dit kerkhof, aan deze graven. Ze confronteren ons met de essentie.  Op dit grasveld staan we 'oog in oog' met de dood.

We staan stil bij de onnoemelijke offers die deze mannen hebben gebracht. Ze vochten en lieten het meest kostbare bezit,  hun leven , voor het behoud van democratie en vrijheid.  Ieder van ons draagt deze nalatenschap mee. We zijn de erfgenamen van hun strijd. Zij kneedden toen de aarde. In hun strijd kiemen de wortels van ons geluk.

We voelen de stille pijn van de vele ontwrichte families. Moeders en vaders. Het snelle en onverwachte afscheid als laatste, levende herinnering aan hun zoon. Uitgewuifd aan de voordeur van het huis dat ze nooit meer zouden zien.

In het velddagboek van Kapitein De Grox, lezen we: “We menen te mogen bevestigen – en niemand die bij de Molen aanwezig was, zal dit ontkennen – dat het gevecht dat er geleverd werdherdenkingsweekend_slag_ad_molen_056.jpg één der meest tragische episodes is uit het begin van de Groote Oorlog”.

Het toenmalige gehucht ‘Molen’ was getuige van een ongeziene terreur. Meer dan 500 slachtoffers sneuvelden uiteindelijk in de ‘Slag aan de Molen’.

De Belgische soldaten die in Rotselaar streden, kwamen van overal in ons land. Voor velen was Rotselaar onbekend terrein. Toch was hun laatste blik, deze op onze velden. Ze voerden hun strijd met de voeten in onze aarde. Hun laatste levenstocht eindigde die ochtend in onze gemeente, alleen en ver weg van huis.

De inwoners van Rotselaar ontdekten nadien wat de grote menselijke tol was van dit genadeloze oorlogstreffen. Het zijn de inwoners uit Rotselaar die zich, met eigen handen, over de gesneuvelde soldaten zouden ontfermen.

Maar liefst 325 soldaten van de 5de Gemengde Brigade werden onmiddellijk na de slag begraven op het Wijngaardveld te Rotselaar. Streekbewoners noemden deze begraafplaats – die speciaal herdenkingsweekend_slag_ad_molen_062.jpgvoor deze soldaten werd opgericht –  ‘het Kerkhof van het 5de Linie’.

In 1925 werden de Belgische soldaten - die tijdens de Eerste en Tweede Uitval vanuit Antwerpen sneuvelden in en rond Rotselaar - samen herbegraven op dit militaire kerkhof. Deze 904 soldaten liggen hier broederlijk naast elkaar. Ze sneuvelden in Rotselaar, Wakkerzeel, Tildonk, Wijgmaal, Kampenhout en Wespelaar. Ze stierven in dezelfde strijd. Ze dienden samen een hoger doel.

Op elk van deze arduinen zerken staat de naam  van een mens: met eigen dromen, grote plannen. Familie die van hen hield en vrienden die om hen gaven. Velen van hen zouden pas  hier  opnieuw met hun geliefde zoon of vader worden herenigd.

Graag wil ik er u aan herinneren dat Dirk Claes, als lid van de Kamer van Volksvertegenwoordigers, in 2005 van de toenmalige Minister van Landsverdediging heeft bekomen dat dit kerkhof een grondige restauratie kreeg. De goede staat waarin dit domein zich nu bevindt, is mede te danken aan de aanhoudende inspanningen van onze burgemeester.

In en rondom Rotselaar vonden de zwaarste gevechten plaats die België kende voor  de loopgraven-oorlog rond de Ijzer. We dragen vandaag het vergeet-me-nietje. Dit universeel herdenkingsweekend_slag_ad_molen_055.jpgsymbool benadrukt het grote historische en menselijke belang van deze gebeurtenissen.

Herbert Hoover, de latere president van de Verenigde Staten van Amerika, zamelde na de Eerste Wereldoorlog fondsen in om België na de verwoestende jaren weer op te bouwen. Samen met zijn echtgenote organiseerde hij een ‘Vergeet Me Niet Dag’ om geld in te zamelen voor de Belgische slachtoffers op het platteland. Ook voor de inwoners van onze streek.

In dezelfde periode koos de Belgische koningin Elisabeth voor haar naamdag telkens een bloem uit als symbool van een liefdadigheids-campagne. De ‘fleur de la reine’ in 1918 was het vergeet-mij-nietje. Zo koppelde onze koningin haar jaarlijkse actie aan de Amerikaanse inzameling. Ook deze opbrengst was bestemd voor hulp aan de Belgische kinderen van het platteland, in nood vanwege de oorlog en ontbering. Rotselaar kiest daarom bewust voor dit logo.

Op deze dag van herdenking staan we hier samen, te midden van de graven. In de stilte en de rust van deze begraafplaats komen wij vanuit Begraafplaats Veltem-.jpgRotselaar naar hen, die eens van heinde en verre naar ons zijn gekomen. Zij zijn ons voorgegaan ten teken van bevrijding.

Vreest de duisternis niet. Zie het licht dat deze mannen brachten in ons leven. We koesteren hen in onze gedachten. We zullen het niet vergeten.

 

Jelle Wouters
Eerste Schepen Rotselaar